مرگ حق هر انسانی است و همه ی ما روزی می میرم. این یک واقعیت است و غیر قابل انکار. مرگ هر انسانی ممکن است آثار و تبعات زیادی برای اطرافیان به دنبال داشته باشد. یکی از مسائل مهمی که بعد از مرگ پیش می آید دارایی های متوفی و نحوه ی تقسیم آن ها بین وراث است. وصیت نامه سندی است که این وظیفه را برای متوفی به انجام می رساند و می تواند توسط آن اموال و دارایی های خود را بین وراثش تقسیم کند. و یا حتی ممکن است فردی بخواهد اموال و دارایی هایش بعد از مرگ را به یتیمان یا خیریه ببخشد که در این صورت باید آن را در وصیت نامه ذکر کند.
در این مطلب قصد داریم به بررسی وصیت نامه در حقوق ایران بپردازیم. اگر درگیر اختلاف بر سر وصیت نامه هستید و نسبت به تقسیم شدن ارث و میراث اعتراض دارید، با اخذ وکیل انحصار وراثت در شیراز می توانید سریع تر به حق و حقوق خود دست یابید.
وصیت نامه در حقوق ایران
همان طور که در بخش قبل گفتیم، وصیت نامه سندی است که به موجب آن وصیت کننده تصمیم خود را برای اموال خود بعد از مرگش در آن اعلام می کند. البته همه ی افراد وصیت نامه تنظیم نمی کنند و در صورتی که فردی بعد از مرگش وصیت نامه نداشته باشد، اموالش طبق قانون بین وراث تقسیم می گردد.
در وصیت نامه سه تعریف وجود دارد که شامل موصی، موصی له و موصی به هستند. فردی که وصیت می کند به "موصی" معروف است. فردی که به نفع او وصیت شده "موصی له" است و مال یا اموری که مورد وصیت قرار گرفته "موسی به" می باشد.
B L O G F A . C O M
برچسب:
نویسنده: کاوه اسماعیلی